Bij welke ziekten is van autovaccinbehandeling resultaat te verwachten

Bij welke ziekten is van autovaccinbehandeling resultaat te verwachten en bij welke ziekten niet ?

Het is bij meer ziekten mogeijk dan u zou verwachten. 

Voor iemand die precies weet hoe autovaccinbehandeling werkt is het antwoord niet moeilijk, maar daar gaan we nu niet van uit. We beginnen daarom met een opsomming van ziekten die er niet voor in aanmerking komen.

Autovaccinbehandeling (in het vervolg A.V.) is een lange-termijnbehandeling. Ziekten die naar verwachting binnen een jaar dodelijk kunnen zijn komen er daarom niet voor in aanmerking. Ook wordt niet aanbevolen A.V. te ondergaan bij erfelijke ziekten die vroeg of laat aan het licht zijn gekomen, bij ziekten door chemische stoffen (voorbeeld: zware metalen), bij stapelingsziekten (hemochromatose), bij ziekten door schimmels, parasieten en wormen, bij ziekten door tekorten aan voedingsstoffen, mineralen en vitaminen, bij ongecompliceerde hartritmestoornissen, bij sommige andere hartziekten en bij hormonale ziekten. In twijfelgevallen kan een consult daarover altijd duidelijkheid brengen. De bovenstaande opsomming is namelijk niet volledig en kan dat ook niet zijn. Tenslotte: geen A.V. tijdens acute infectieziekten.

Echter, als echter een ontsteking eenmaal is genezen, dan heeft het juist wél zin om autovaccinbehandeling te ondergaan.

Lees meer

Veiligheid van het autovaccin

Het bloed dat uiteindelijk verandert in autovaccin wordt in kleine hoeveelheden en verdeeld over 12 verschillende buisjes afgenomen, samen met twee controlebuisjes voor laboratoriumonderzoek die op dezelfde wijze worden behandeld. Alle buisjes worden direct bij de afname voorzien van een label met de noodzakelijke patiëntgegevens om verwisseling van bloedpreparaten te voorkomen. Het uiteindelijke autovaccin is eigenlijk niets anders dan bloed dat wekenlang op lichaamstemperatuur bewaard is onder steriele omstandigheden en in constante beweging gehouden. Dit betekent een langdurig afbraakproces van alle bio-actieve moleculen in het bloed, met uitzondering van de menselijke en bacteriële DNA moleculen, die vrijwel ‘onverwoestbaar’ zijn. Dat proces wordt incuberen genoemd.

Lees meer

De rol van bacteria in de evolutie

In de voetstappen van Darwin, Koch en Fleming

Deze drie grote wetenschappelijke ontdekkers hebben het wereldbeeld in de afgelopen twee eeuwen, in het bijzonder in de geneeskunde ingrijpend veranderd. Darwin, die de ontwikkeling van alle leven op aarde wist op te helderen, Koch die de bacteriologie -en daardoor vele ziekten- verklaarde en Fleming die de Nobelprijs kreeg voor de ontdekking van penicilline. Door het wetenschappelijk formaat van deze grote drie komt het niet gauw in ons op dat hun baanbrekende ontdekkingen ook bepaalde schaduwzijden hebben, die eigen zijn aan grote ontdekkingen.

Lees meer

  • 1
  • 2